Een reeks geschakelde bejaardenwoningen.
Gebouwd in 1930 in opdracht van de Algemene Woningbouwvereniging Arnhem naar ontwerp van architect Jan Gratama.

Het complex bestaat uit één blok van twaalf aaneengeschakelde woningen, uitgevoerd in traditionele stijl, met kenmerken van de Delftse School-architectuur. Er zijn in dit blok helemaal geen kenmerken van de Amsterdamse school aanwezig (anders dan bij eerdere ontwerpen van Gratama, zoals de poorttoren aan de Geitenkamp).

Het blok is symmetrisch gebouwd en heeft nog veel authentieke elementen, zoals de kapvorm, originele vensters en deuren.
De woningen hebben een zadeldak met de nokrichting evenwijdig aan de voorgevel. Ter hoogte van de 2e en 3e woning (zuidzijde) en 10e en 11e woning (noordzijde) wordt het evenwijdig lopende zadeldak doorbroken door risaliserende geveldelen. Dat risalerende effect wordt verkregen doordat de plattegrond van de beide tussengelegen woningen een kwart slag is gedraaid.

waardoor ., bekroond met een topgevel en voorzien van een zadeldakvormige steekkap. In de voorgevel tussen de nummers 17 en 19 is een gevelsteen ingemetseld met als opschrift: “Deze steen is geplaatst door B. Bakker Wethouder van Arnhem 30/10 1930.

De gevels zijn gemetseld in helrode baksteen, met een in bruinrode baksteen gemetselde plint. De deurpartijen zijn per twee gekoppeld in één kozijn met hardstenen neuten en hardstenen onderdorpel. In de middenas van het blok is een doorgang naar de achtertuinen, via een rondboogpoort met aan weerszijden licht uitgemetselde pilasters met bakstenen kapitelen. De poort is afgesloten met een hekwerk.

Wat is het weten waard? De totstandkoming van deze rij woningen Deze bejaardenwoningen of “woningen voor ouden van dagen” zijn de enige bejaardenwoningen die op de Geitenkamp werden gebouwd. Ze behoren tot de laatst gerealiseerde woningen in dit deel van de Geitenkamp. Het terrein waarop ze staan was oorspronkelijk gereserveerd voor de bouw van het badhuis van de Geitenkamp. Maar toen in 1929 ook huizen aan de zuidzijde van de Roosendaalseweg werden gerealiseerd besloot de gemeente om een badhuis te bouwen voor Geitenkamp en Paasberg samen en het te situeren aan de Roosendaalseweg. Daarmee kwam ruimte vrij voor de bouw van dit complex.

Bejaardenwoningen in het begin van de 20ste eeuw In het begin van de 20ste eeuw waren er nog geen specifieke bejaardenwoningen. De zorg voor ouderen was vaak informeel geregeld of via armenzorg (waarbij ouderen, net als wezen, vielen onder de bestedelingen). Nog in 1912 werd een vernieuwde Armenwet aangenomen, waarin de familie volledig verantwoordelijk werd gesteld voor het onderhoud van de ouden van dagen, de zogenaamde onderhoudsplicht. In 1947 kwam Willem Drees met de “Noodvoorziening voor ouden van dagen”, die in 1957 werd omgedoopt tot de Algemene Ouderdomswet. Tot in de jaren 1960 bestond de georganiseerde bejaardenzorg in Nederland vooral uit tehuizen waarin bejaarden op grote zalen werden ondergebracht, met als enige bezit een eigen bed en nachtkastje. Het eerste moderne bejaardentehuis werd geopend in 1965. Feitelijk was de Algemene Woningbouwvereniging Arnhem zijn tijd dus ver vooruit met de bouw van dit complex voor “ouden van dagen”.

Huidig gebruik van het complex De woningen van dit complex worden nog steeds verhuurd. Niet meer enkel aan bejaarden.

Gemeentelijk monument en Rijksbeschermd stadsgezicht Het complex is sinds 1999 een gemeentelijk monument en maakt onderdeel uit van het Rijksbeschermd Stadsgezicht De Geitenkamp.